Regie:
Miguel ArtetaScenario:
Mike WhiteCamera:
Enrique ChediakMuziek:
Mark OrtonActeurs:
Jennifer Aniston, Deborah Rush, Mike White, John Carroll Lynch, Jake Gyllenhaal, John C. Reilly, Tim Blake Nelson, Zooey Deschanel, Roxanne Hart, John Doe (meer)Samenvattingen(1)
The Good Girl beschrijft het leven van Justine (Jennifer Aniston). Ze woont in een klein Amerikaans dorpje en haar leven bestaat voornamelijk uit werken in de lokale supermarkt en zich ergeren aan haar echtgenoot Phil (John C. Reilly). Phil hangt iedere avond blowend op de bank met zijn beste vriend Bubba (Tim Blake Nelson). Om meer invulling aan haar saaie leven te geven, wil Justine heel graag kinderen, maar dat lukt niet. Ze vermoedt dat dat iets te maken heeft met het blowen van Phil. Dan wordt haar kleurloze leventje opgeschud door de komst van haar jongere collega Holden (Jake Gyllenhaal). Deze gepassioneerde creatieveling laat Justine onsnappen uit de sleur van het dagelijks leven en brengt haar in een wereld van hartstocht en emotie. Holden slaat echter door; de affaire wordt een obsessie voor hem. Wanneer Bubba dan ook nog lucht krijgt van de situatie, raakt ze verstrikt in een web van leugens, chantage, schuldgevoel en verboden liefde. (Independent Films)
(meer)Recensie (2)
The Good Girl isn't particularly exceptional, but in the category of American independent cinema, it represents a decent above-average. Unlike big studio genre films, it manages to convey a glimpse of the real America of ordinary people, who make a living with mundane, unremarkable jobs. I believed in Jennifer Aniston as the tired and life-weary saleswoman - it's interesting that this is the first role of one of the highest-paid female TV stars where I took her performance seriously. Alongside Jake Gyllenhaal, the experienced John C. Reilly in the role of a somewhat down-to-earth husband is noteworthy. Overall impression 65%.
()
A melancholic and slightly hypnotic exploration into all the wounded and hopeless souls, especially in the introduction. It's a shame that over time, more of a preference is given to dark humor than would have been ideal, and the characters, except for the perfect Holden, are still too archetypal and lead to a predictable conclusion.
()