Regie:
Jean-François LaguionieScenario:
Jean-François LaguionieMuziek:
Pascal Le PennecStreaming (1)
Samenvattingen(1)
Het zomerseizoen in een kleine Bretonse badplaats loopt ten einde. Elk jaar brengt Louise hier haar zomer door tussen de gezinnen en spelende kinderen. Zoals een oude dame betaamt, moppert ze af en toe wat in zichzelf over de drukte op het strand. Dan mist ze het laatste boemeltje van het seizoen en is ze ineens de enige overgebleven mens in het stadje. Met de gedachte dat een van haar kinderen haar wel zal missen en op zal halen, bouwt ze zich een hutje op het strand. En terwijl het winter wordt, krijgt de film een steeds meer zomers gevoel. Zij blijkt opgegroeid in deze omgeving en het zijn vooral jeugdherinneringen waar ze aan terug denkt. Ze onderzoekt haar omgeving, verzamelt haar eten en lijkt zich nergens (meer) zorgen over te maken. Haar nieuwe leven lijkt daarmee niet alleen een metafoor voor het einde, maar ook voor een levensgevoel en -wijsheid om naar te verlangen. (Periscoop Film)
(meer)Video's (2)
Recensie (2)
A beautifully melancholic tale about how reconciliatory and, in its own way, magical the autumn of life can be. The poetry of the story is underscored by soft pastel colors, tasteful animation, and soul-pleasing music. It wouldn't be bad to grow old like this in the warm sunshine and the sound of the sea waves, especially with my faithful canine companion by my side. (95%)
()
Louise by the Shore is a beautifully melancholic story about aging and solitude. The animation is stunning, the cinematography even more so. For the entire hour and a half, I found myself absorbed in its quiet beauty, and it left me feeling warm inside. So much so that it almost lulled me into a kind of peaceful drowsiness. But in this case, that’s not a sign of boredom—it’s proof of the film’s perfect, calming melancholy.
()
Galerie (15)
Foto © Gébéka Films
![Louise en hiver - Van film](http://image.pmgstatic.com/cache/resized/w663/files/images/film/photos/161/190/161190081_f68afb.jpg)
Reclame