Regie:
Ofir Raul GraizerScenario:
Ofir Raul GraizerCamera:
Omri AloniMuziek:
Dominique CharpentierSamenvattingen(1)
Thomas is een jonge en talentvolle banketbakker die in Berlijn woont. Zijn koekjes en taartjes zijn zo lekker dat Oren, een getrouwde zakenman uit Israel, daar speciaal voor langskomt als hij maandelijks voor zijn werk in Berlijn is. Er ontstaat een relatie tussen de twee en Oren woont voortaan bij Thomas als hij in Berlijn is. Maar dan op een dag krijgt Thomas geen contact meer met hem. en verneemt hij dat Oren bij een auto ongeluk is omgekomen. Hij besluit naar Jeruzalem te gaan om antwoorden te zoeken. Hij maakt kennis met Anat de weduwe van Oren maar vertelt haar niets over zijn achtergrond. Ze kunnen het goed met elkaar vinden en hij gaat in haar lunchroom werken. Ondanks dat hij niet kosher bakt en daarom uitgebannen wordt door het Opperrabbinaat, maken zijn heerlijke koekjes en taartjes een grote hit van de lunchroom. Hij raakt steeds meer betrokken bij het leven van Anat maar komt dan met zijn leugens in conflict... (Arti Film)
(meer)Recensie (5)
Subtle, relatively elegantly built, convincing acting. A film that works with the thesis that a shared emotional attachment to a missing third party can sometimes be stronger than sexual orientation. I appreciate the way Graizer avoids the pitfalls of melodramatic clichés and pathos, leaving some essential areas open (a wonderful episode with a mother). Above all, Tim Kalkhof carries the film with his robust figure, but also with his extremely subtle and modest acting. Bittersweet piano etudes - it's a genre and I respect the genre. In this form for sure. Kosher approved.
()
If I ever decided to visit a film festival, I would expect and appreciate exactly this type of film. It's moderate, has a slower pace, believable conflicts, and realistically modeled characters. It's not manipulative but rather encourages reflection and offers great restrained acting from both main actors. It gives space to the viewer, and it doesn't impose any categorical judgments on him. For me, my overall impression is an honest 80%.
()
I was expecting more from The Cakemaker given the awards and reviews, and was therefore a little disappointed in the outcome. The film has a strong premise, but the execution felt too flat and austere for my taste. I don't mind a slower pace, but in this case it was too slow, as it wasn't until the last ten minutes that anything proper started to happen. Considering the topic, I would have expected some strong moments during the plot, not at the end. The ending also didn't leave me with any deeper feelings to think about that would make me remember the film even a week after watching it. However, as far as the actors and their performances were concerned, I was satisfied. I also liked the minimalist music score.
()
The plot cannot be guessed in advance, because Thomas the confectioner does not reveal much about his intentions and inner feelings. This is probably the charm of the very novel story, which flows at a slow pace until the emotionally tense conclusion. I was absolutely blown away by the performances of Tim Kalkhof and Sarah Adler, the subtle poetics of the narrative, and the sweetly morbid atmosphere, which was underscored by the beautiful strains of the piano music. (95%)
()
Reclame